ફિલ્મો અને સિનેમાની દુનિયામાં લોહી (Blood) ને હંમેશા એક નકારાત્મક કે હિંસક રીતે દર્શાવવામાં આવ્યું છે. પરંતુ જો આપણે ઇતિહાસ પર નજર કરીએ, તો પ્રાચીન સમયના મહાન તત્વચિંતકોનો દ્રષ્ટિકોણ કંઈક અલગ જ હતો.

પ્રાચીન સમયમાં પ્લેટો (Plato) સંગીતને આત્મા સુધી પહોંચવાનો સીધો રસ્તો માનતા હતા. મહાન ગણિતશાસ્ત્રી પાયથાગોરસ (Pythagoras) તેને એક ઔષધિ (Medicine) સમજતા હતા. અને એરિસ્ટોટલ (Aristotle) સંગીતને વ્યક્તિત્વ વિકાસ (Personality Development) સાથે જોડતા હતા.

એક ચોંકાવનારો વૈજ્ઞાનિક પ્રયોગ

હાલમાં જ મને એક એવો પ્રયોગ જોવા મળ્યો જેણે લોહી અને સંગીત વિશેનો મારો આખો દ્રષ્ટિકોણ જ બદલી નાખ્યો છે. આ પ્રયોગ વૈજ્ઞાનિક જ્હોન સ્ટુઅર્ટ રીડ (John Stuart Reid) દ્વારા કરવામાં આવ્યો હતો.

આ પ્રયોગમાં તેમણે બે ટેસ્ટ ટ્યુબમાં સમાન માનવ રક્ત (લોહી) લીધું અને બંનેને ૨૦ મિનિટ માટે અલગ-અલગ ચેમ્બરમાં મૂકી દીધા:

• પહેલી ચેમ્બર: એકદમ શાંત, સંપૂર્ણ રીતે બંધ અને ખાલી હતી.
• બીજી ચેમ્બર: તેમાં એક મોટું મ્યુઝિક સ્પીકર લગાવેલું હતું.

તેમણે સ્પીકરમાં સંગીત ચાલુ કર્યું અને બંને ટેસ્ટ ટ્યુબ્સને થોડો સમય ત્યાં જ રહેવા દીધી. થોડા સમય પછી જ્યારે તેમણે બંને ટ્યુબ બહાર કાઢીને સેલ કાઉન્ટિંગ મશીનમાં તપાસી, ત્યારે પરિણામ ખૂબ જ ચોંકાવનારૂં હતું!

સંગીતવાળી ચેમ્બરમાં રહેલા લોહીના કોષો (Cells) શાંત ચેમ્બરના લોહી કરતા ઘણા વધુ સક્રિય અને જીવંત હતા. આ પરિણામ એટલું આશ્ચર્યજનક હતું કે તેમણે આ પ્રક્રિયા ઘણી વાર દોહરાવી, પણ દર વખતે તેમને સમાન પરિણામ જ મળ્યું.

આપણે શું શીખવું જોઈએ?

આ પ્રયોગ પરથી તેમણે એ તારણ કાઢ્યું કે આપણું લોહી ખરેખર વિવિધ મ્યુઝિક ફ્રીક્વન્સીઝ (Music Frequencies), વાઇબ્રેશન્સ (Vibrations), અને રિધમ્સથી ઉત્તેજિત (Stimulate) થાય છે અને તેની સીધી અસર આપણા લોહીના કોષો પર પડે છે.

આપણી આસપાસનું વાતાવરણ અને આપણે જે અવાજો ગ્રહણ કરીએ છીએ, તે આપણી શારીરિક અને માનસિક ઉર્જા નક્કી કરે છે. સારા વિચારો અને સારું સંગીત સાંભળવાની આદત પાડો, તમારું શરીર આપોઆપ સકારાત્મક રીતે કામ કરતું થઈ જશે.